адваро́чваць гл. адвярнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адваро́чваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адваро́чваю адваро́чваем
2-я ас. адваро́чваеш адваро́чваеце
3-я ас. адваро́чвае адваро́чваюць
Прошлы час
м. адваро́чваў адваро́чвалі
ж. адваро́чвала
н. адваро́чвала
Загадны лад
2-я ас. адваро́чвай адваро́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адваро́чваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адваро́чваць несов.

1. отвёртывать, отвора́чивать;

2. отвора́чивать, отва́ливать;

3. (в сторону) отвора́чивать, отвёртывать, свора́чивать;

4. безл., разг. отвора́чивать;

1-4 см. адвярну́ць 1-4;

5. (пасущихся животных) отгоня́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адваро́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да адвярнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адвярну́ць, -вярну́, -ве́рнеш, -ве́рне; -вярні́; -ве́рнуты; зак., каго-што.

1. Павярнуць у другі бок.

А. галаву ўбок.

2. Варочаючы, адняць, адсунуць.

А. камень.

3. Паставіць на месца што-н. перавернутае, абернутае.

А. воз.

А. ночвы.

4. Адагнаць, накіраваць у другі бок (пра жывёлу).

А. карову ад жыта.

5. Адагнуць край чаго-н.

А. халявы ботаў.

6. безас. Аб пачуцці агіды, непрыязнасці да каго-, чаго-н. (разм.).

Адвярнула ад гарэлкі (безас.).

7. перан. Адцягнуць (увагу, думку і пад.).

Справы адвярнулі ўвагу ад дому.

◊

Нос адвярнуць (разм., неадабр.) — выказаць сваё незадавальненне чым-н.

|| незак. адваро́чваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адваро́чвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да адвярнуцца (у 1, 2 знач.).

2. Зал. да адварочваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

отвора́чивать несов.

1. (сдвигать с места) адваро́чваць;

отвора́чивать ка́мень адваро́чваць каме́нь;

2. (отвинчивать, открывать) адкру́чваць;

3. (голову и т. п.) адваро́чваць;

4. (откидывать) адхіля́ць, адхіна́ць;

отвора́чивать одея́ло адхіна́ць (адхіля́ць) ко́ўдру;

5. безл., разг. (о чувстве неприязни к кому-, чему-л.) адваро́чваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отвёртывать несов.

1. (отвинчивать) адкру́чваць;

2. (вертя, отламывать) адкру́чваць, адло́мліваць, адло́мваць;

3. (повёртывать в сторону) адваро́чваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отвраща́ть несов.

1. (направлять в сторону, отворачивать) уст. адваро́чваць;

2. (мешать осуществлению чего-л.) книжн. адхіля́ць, адво́дзіць; см. отврати́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отта́лкивать несов.

1. адпіха́ць, адпі́хваць, адшту́рхваць;

2. перен. (отдалять, отстранять) адшту́рхваць, аддаля́ць; (вызывать отвращение, неприязнь) адваро́чваць, выкліка́ць агі́ду, непрыя́знасць (у каго́);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)