адва́жвацца
‘да адважваць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
адва́жваецца |
адва́жваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
адва́жваўся |
адва́жваліся |
| ж. |
адва́жвалася |
| н. |
адва́жвалася |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адва́жвацца
‘асмельвацца’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адва́жваюся |
адва́жваемся |
| 2-я ас. |
адва́жваешся |
адва́жваецеся |
| 3-я ас. |
адва́жваецца |
адва́жваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
адва́жваўся |
адва́жваліся |
| ж. |
адва́жвалася |
| н. |
адва́жвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адва́жвайся |
адва́жвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
адва́жваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
адва́жвацца I несов. отва́живаться, осме́ливаться, реша́ться; дерза́ть
адва́жвацца II несов., страд. отве́шиваться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адва́жвацца 1, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.
Незак. да адважыцца.
адва́жвацца 2, ‑аецца; незак.
Зал. да адважваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адва́жыцца, -жуся, -жышся, -жыцца; зак., на што і з інф.
Праявіць адвагу, рашучасць, асмеліцца.
А. на смелы ўчынак.
|| незак. адва́жвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
осме́ливаться несов. асме́львацца, адва́жвацца;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
отва́живатьсяII несов. (к отва́житься) адва́жвацца, асме́львацца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сметь несов. адва́жвацца, смець;
не смей не смей.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
смець, сме́ю, сме́еш, сме́е; незак., з інф.
1. Адважвацца, мець смеласць для чаго-н.
Не с. спрачацца.
2. Мець права на што-н.
Ніхто не смее парушаць закон.
◊
Не смей(це) (разм.) — строгая забарона што-н. рабіць.
|| зак. пасме́ць, -е́ю, -е́еш, -е́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
отве́шиваться страд.
1. адва́жвацца, ва́жыцца;
2. адве́швацца; см. отве́шивать.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)