адбраха́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. адбрэ́ша адбрэ́шуць
Прошлы час
м. адбраха́ў адбраха́лі
ж. адбраха́ла
н. адбраха́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час адбраха́ўшы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адбраха́ць сов. отла́ять

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отла́ять сов.

1. адбраха́ць;

2. перен., прост. вы́лаяць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)