аданталагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аданталагі́чны аданталагі́чная аданталагі́чнае аданталагі́чныя
Р. аданталагі́чнага аданталагі́чнай
аданталагі́чнае		 аданталагі́чнага аданталагі́чных
Д. аданталагі́чнаму аданталагі́чнай аданталагі́чнаму аданталагі́чным
В. аданталагі́чны (неадуш.)
аданталагі́чнага (адуш.)		 аданталагі́чную аданталагі́чнае аданталагі́чныя (неадуш.)
аданталагі́чных (адуш.)
Т. аданталагі́чным аданталагі́чнай
аданталагі́чнаю		 аданталагі́чным аданталагі́чнымі
М. аданталагі́чным аданталагі́чнай аданталагі́чным аданталагі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аданталагі́чны мед. одонтологи́ческий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аданталагі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да аданталогіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

одонтологи́ческий аданталагі́чны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)