агіта́тарскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. агіта́тарскі агіта́тарская агіта́тарскае агіта́тарскія
Р. агіта́тарскага агіта́тарскай
агіта́тарскае
агіта́тарскага агіта́тарскіх
Д. агіта́тарскаму агіта́тарскай агіта́тарскаму агіта́тарскім
В. агіта́тарскі (неадуш.)
агіта́тарскага (адуш.)
агіта́тарскую агіта́тарскае агіта́тарскія (неадуш.)
агіта́тарскіх (адуш.)
Т. агіта́тарскім агіта́тарскай
агіта́тарскаю
агіта́тарскім агіта́тарскімі
М. агіта́тарскім агіта́тарскай агіта́тарскім агіта́тарскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

агіта́тарскі агита́торский

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

агіта́тарскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да агітатара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

агіта́тар, -а, мн. -ы, -аў, м.

Асоба, якая займаецца агітацыяй.

|| ж. агіта́тарка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак (разм.).

|| прым. агіта́тарскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

агита́торский агіта́тарскі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)