агу́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
агу́льны |
агу́льная |
агу́льнае |
агу́льныя |
| Р. |
агу́льнага |
агу́льнай агу́льнае |
агу́льнага |
агу́льных |
| Д. |
агу́льнаму |
агу́льнай |
агу́льнаму |
агу́льным |
| В. |
агу́льны (неадуш.) агу́льнага (адуш.) |
агу́льную |
агу́льнае |
агу́льныя (неадуш.) агу́льных (адуш.) |
| Т. |
агу́льным |
агу́льнай агу́льнаю |
агу́льным |
агу́льнымі |
| М. |
агу́льным |
агу́льнай |
агу́льным |
агу́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
агу́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
агу́льны |
агу́льная |
агу́льнае |
агу́льныя |
| Р. |
агу́льнага |
агу́льнай агу́льнае |
агу́льнага |
агу́льных |
| Д. |
агу́льнаму |
агу́льнай |
агу́льнаму |
агу́льным |
| В. |
агу́льны (неадуш.) агу́льнага (адуш.) |
агу́льную |
агу́льнае |
агу́льныя (неадуш.) агу́льных (адуш.) |
| Т. |
агу́льным |
агу́льнай агу́льнаю |
агу́льным |
агу́льнымі |
| М. |
агу́льным |
агу́льнай |
агу́льным |
агу́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аграбіяло́гія, -і, ж.
Навука аб агульных біялагічных заканамернасцях у земляробстве, раслінаводстве і жывёлагадоўлі.
|| прым. аграбіялагі́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дэду́кцыя, -і, ж.
Спосаб разважання ад агульных палажэнняў да прыватных вывадаў.
|| прым. дэдукты́ўны, -ая, -ае.
Д. метад.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
асно́ўны¹, -ая, -ае.
Найбольш важны, галоўны.
А. закон — канстытуцыя.
Асноўная работа.
◊
У асноўным — у галоўным, у агульных рысах.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
інфарма́тыка, -і, ДМ -тыцы, ж.
Навука аб агульных уласцівасцях і структуры навуковай інфармацыі, заканамернасцях яе стварэння, ператварэння, назапашвання, перадачы і выкарыстання.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
эскі́зны, -ая, -ае.
1. гл. эскіз.
2. перан. Папярэдні, неканчатковы, зроблены ў агульных рысах.
Паказаць падзеі эскізна (прысл.).
|| наз. эскі́знасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
тапало́гія, -і, ж. (спец.).
Раздзел матэматыкі, прысвечаны вывучэнню найбольш агульных уласцівасцей геаметрычных фігур, якія не мяняюцца пры любых дэфармацыях.
|| прым. тапалагі́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пункці́р, -у, мн. -ы, -аў, м.
Лінія, якая ўтвараецца з кропак, кароткіх рысак.
|| прым. пункці́рны, -ая, -ае.
Пункцірнае акрэсленне сітуацыі (перан.: у агульных рысах).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кіберне́тыка, -і, ДМ -тыцы, ж.
Навука аб агульных заканамернасцях працэсаў кіравання і перадачы інфармацыі ў машынах, жывых арганізмах і грамадстве.
|| прым. кібернеты́чны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)