агні́ста

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
агні́ста - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

агні́ста нареч. пла́менно

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

агні́ста-барво́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. агні́ста-барво́вы агні́ста-барво́вая агні́ста-барво́вае агні́ста-барво́выя
Р. агні́ста-барво́вага агні́ста-барво́вай
агні́ста-барво́вае
агні́ста-барво́вага агні́ста-барво́вых
Д. агні́ста-барво́ваму агні́ста-барво́вай агні́ста-барво́ваму агні́ста-барво́вым
В. агні́ста-барво́вы (неадуш.)
агні́ста-барво́вага (адуш.)
агні́ста-барво́вую агні́ста-барво́вае агні́ста-барво́выя (неадуш.)
агні́ста-барво́вых (адуш.)
Т. агні́ста-барво́вым агні́ста-барво́вай
агні́ста-барво́ваю
агні́ста-барво́вым агні́ста-барво́вымі
М. агні́ста-барво́вым агні́ста-барво́вай агні́ста-барво́вым агні́ста-барво́вых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

агні́ста-ды́мны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. агні́ста-ды́мны агні́ста-ды́мная агні́ста-ды́мнае агні́ста-ды́мныя
Р. агні́ста-ды́мнага агні́ста-ды́мнай
агні́ста-ды́мнае
агні́ста-ды́мнага агні́ста-ды́мных
Д. агні́ста-ды́мнаму агні́ста-ды́мнай агні́ста-ды́мнаму агні́ста-ды́мным
В. агні́ста-ды́мны (неадуш.)
агні́ста-ды́мнага (адуш.)
агні́ста-ды́мную агні́ста-ды́мнае агні́ста-ды́мныя (неадуш.)
агні́ста-ды́мных (адуш.)
Т. агні́ста-ды́мным агні́ста-ды́мнай
агні́ста-ды́мнаю
агні́ста-ды́мным агні́ста-ды́мнымі
М. агні́ста-ды́мным агні́ста-ды́мнай агні́ста-ды́мным агні́ста-ды́мных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

агні́ста-залаты́

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. агні́ста-залаты́ агні́ста-залата́я агні́ста-залато́е агні́ста-залаты́я
Р. агні́ста-залато́га агні́ста-залато́й
агні́ста-залато́е
агні́ста-залато́га агні́ста-залаты́х
Д. агні́ста-залато́му агні́ста-залато́й агні́ста-залато́му агні́ста-залаты́м
В. агні́ста-залаты́ (неадуш.)
агні́ста-залато́га (адуш.)
агні́ста-залату́ю агні́ста-залато́е агні́ста-залаты́я (неадуш.)
агні́ста-залаты́х (адуш.)
Т. агні́ста-залаты́м агні́ста-залато́й
агні́ста-залато́ю
агні́ста-залаты́м агні́ста-залаты́мі
М. агні́ста-залаты́м агні́ста-залато́й агні́ста-залаты́м агні́ста-залаты́х

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

агні́ста-ры́жы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. агні́ста-ры́жы агні́ста-ры́жая агні́ста-ры́жае агні́ста-ры́жыя
Р. агні́ста-ры́жага агні́ста-ры́жай
агні́ста-ры́жае
агні́ста-ры́жага агні́ста-ры́жых
Д. агні́ста-ры́жаму агні́ста-ры́жай агні́ста-ры́жаму агні́ста-ры́жым
В. агні́ста-ры́жы (неадуш.)
агні́ста-ры́жага (адуш.)
агні́ста-ры́жую агні́ста-ры́жае агні́ста-ры́жыя (неадуш.)
агні́ста-ры́жых (адуш.)
Т. агні́ста-ры́жым агні́ста-ры́жай
агні́ста-ры́жаю
агні́ста-ры́жым агні́ста-ры́жымі
М. агні́ста-ры́жым агні́ста-ры́жай агні́ста-ры́жым агні́ста-ры́жых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

агні́ста-чырво́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. агні́ста-чырво́ны агні́ста-чырво́ная агні́ста-чырво́нае агні́ста-чырво́ныя
Р. агні́ста-чырво́нага агні́ста-чырво́най
агні́ста-чырво́нае
агні́ста-чырво́нага агні́ста-чырво́ных
Д. агні́ста-чырво́наму агні́ста-чырво́най агні́ста-чырво́наму агні́ста-чырво́ным
В. агні́ста-чырво́ны (неадуш.)
агні́ста-чырво́нага (адуш.)
агні́ста-чырво́ную агні́ста-чырво́нае агні́ста-чырво́ныя (неадуш.)
агні́ста-чырво́ных (адуш.)
Т. агні́ста-чырво́ным агні́ста-чырво́най
агні́ста-чырво́наю
агні́ста-чырво́ным агні́ста-чырво́нымі
М. агні́ста-чырво́ным агні́ста-чырво́най агні́ста-чырво́ным агні́ста-чырво́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

агні́ста-чырво́ны о́гненно-кра́сный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

о́гненно-кра́сный агні́ста-чырво́ны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

свяці́ла, ‑а, н.

1. ДМ ‑е. Нябеснае цела, якое выпраменьвае святло ў касмічную прастору або свеціць адбітым святлом. Сонца ж агніста паблісквае. Я шчодрасць свяціла цаню. Калачынскі. Мы вырваліся ў незямныя высі, Зірнулі ў твар нязведаных свяціл, І нашы мары з яваю зрасліся, Як пара дужых сакаліных крыл. Матэвушаў.

2. ДМ ‑у; чаго або якое. Чалавек, які набыў вялікую вядомасць у пэўнай сферы дзейнасці, праславіў навуку або культуру сваім талентам. [Кастусь:] — «Современник» чытаю даволі рэгулярна. І, ведаеш, у жнівеньскай кніжцы новае імя. Памяні маё слова, калі мы не дачакаліся новага свяціла. Ён рускі. Прозвішча — Дабралюбаў. Караткевіч. [Мікола:] — Вось дзівак! Ты пабачыш, якая там абарона будзе. Я чуў, што ўжо ідуць перагаворы з самымі лепшымі адвакацкімі свяціламі Варшавы. Машара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)