агаро́джаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
агаро́джаны |
агаро́джаная |
агаро́джанае |
агаро́джаныя |
| Р. |
агаро́джанага |
агаро́джанай агаро́джанае |
агаро́джанага |
агаро́джаных |
| Д. |
агаро́джанаму |
агаро́джанай |
агаро́джанаму |
агаро́джаным |
| В. |
агаро́джаны (неадуш.) агаро́джанага (адуш.) |
агаро́джаную |
агаро́джанае |
агаро́джаныя (неадуш.) агаро́джаных (адуш.) |
| Т. |
агаро́джаным |
агаро́джанай агаро́джанаю |
агаро́джаным |
агаро́джанымі |
| М. |
агаро́джаным |
агаро́джанай |
агаро́джаным |
агаро́джаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
агаро́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
агаро́джаны |
агаро́джаная |
агаро́джанае |
агаро́джаныя |
| Р. |
агаро́джанага |
агаро́джанай агаро́джанае |
агаро́джанага |
агаро́джаных |
| Д. |
агаро́джанаму |
агаро́джанай |
агаро́джанаму |
агаро́джаным |
| В. |
агаро́джаны (неадуш.) агаро́джанага (адуш.) |
агаро́джаную |
агаро́джанае |
агаро́джаныя (неадуш.) агаро́джаных (адуш.) |
| Т. |
агаро́джаным |
агаро́джанай агаро́джанаю |
агаро́джаным |
агаро́джанымі |
| М. |
агаро́джаным |
агаро́джанай |
агаро́джаным |
агаро́джаных |
Кароткая форма: агаро́джана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
агаро́джаны огоро́женный, обнесённый огра́дой, ограждённый
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
агаро́джаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад агарадзіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
обгоро́женный абгаро́джаны, агаро́джаны, мног. паабгаро́джваны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
огоро́женный абгаро́джаны, агаро́джаны, мног. паабгаро́джваны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дзядзі́нец, -нца, мн. -нцы, -нцаў, м.
1. Цэнтральная частка старажытнага горада, умацаваная валамі, а пазней мураванымі сценамі і драўлянымі вежамі (гіст.).
2. Прасторны двор, агароджаны пляц (звычайна перад маёнткам, царквой; разм.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
обведённый
1. абве́дзены, мног. паабво́джваны;
2. агаро́джаны, мног. паабгаро́джваны, агаро́джаны; абве́дзены, мног. паабво́джваны, абкапа́ны, мног. паабко́пваны;
3. ашука́ны, абду́раны; см. обвести́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
купа́льня, ‑і; Р мн. ‑лень; ж.
Лёгкая пабудова на вадзе для купання або каля вады для раздзявання купальшчыкаў. // Агароджаны ўчастак вадаёма для купання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
агаро́дчык, ‑а, м.
Агароджаны кавалачак зямлі (звычайна пад вокнамі), дзе садзяць кветкі, сеюць расаду; кветнік. Акно выходзіла на вуліцу, у цесны агародчык для кветак і расады. Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)