аганьбава́ць, -бу́ю, -бу́еш, -бу́е; -бу́й; -бава́ны; зак., каго-што (разм.).

Абняславіць, зганьбіць.

Ён сваім учынкам аганьбаваў усіх.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аганьбава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. аганьбу́ю аганьбу́ем
2-я ас. аганьбу́еш аганьбу́еце
3-я ас. аганьбу́е аганьбу́юць
Прошлы час
м. аганьбава́ў аганьбава́лі
ж. аганьбава́ла
н. аганьбава́ла
Загадны лад
2-я ас. аганьбу́й аганьбу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час аганьбава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аганьбава́ць сов., разг. опозо́рить, опоро́чить, обесче́стить, обессла́вить;

ён сваі́м учы́нкам ~ва́ў усі́х — он свои́м посту́пком опозо́рил (опоро́чил, обесче́стил, обессла́вил) всех

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

опозо́риться абнясла́віцца, аганьбава́ць сябе, знясла́віць сябе́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аганьбава́ны разг. опозо́ренный, опоро́ченный, обесче́щенный, обессла́вленный; см. аганьбава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обесче́стить сов. аганьбава́ць, зга́ньбіць; абнясла́віць; (оскорбить) знява́жыць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

поруга́ть сов.

1. (побранить) пала́яць; пасвары́цца (на каго);

2. (опозорить, надругаться) аганьбава́ць, знява́жыць; знясла́віць, збэ́сціць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

надруга́ться сов. наздзе́кавацца, насмяя́цца, накпі́ць (з каго, чаго); (оскорбить) знява́жыць, абра́зіць (каго, што); (обесчестить) абнясла́віць, знясла́віць, аганьбава́ць (каго, што); (изнасиловать) згва́лціць, згвалтава́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

посрами́ть сов.

1. пасаро́міць, разг. пасарамаці́ць; (опозорить) зга́ньбіць, аганьбава́ць; знясла́віць, абнясла́віць;

посрами́ть озорника́ пасаро́міць (пасарамаці́ць) гарэ́зу;

2. (обличить) вы́крыць;

посрами́ть глупца́ вы́крыць ду́рня;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нанести́ сов.

1. в разн. знач. нане́сці, мног. панано́сіць, панано́шваць;

нанести́ книг нанесці́ (панано́сіць, панано́шваць) кніг;

ло́дку нанесло́ на мель ло́дку нане́сла на мель;

нанести́ на ка́рту нане́сці на ка́рту;

2. (причинить, сделать) нане́сці, прычыні́ць;

нанести́ ра́ну нане́сці ра́ну;

нанести́ уда́р нане́сці ўдар;

нанести́ уще́рб прычыні́ць (нане́сці) уро́н (шко́ду);

нанести́ убы́ток прычыні́ць стра́ту;

нанести́ оскорбле́ние абра́зіць (каго);

нанести́ бесче́стье знява́жыць го́нар (чый), знясла́віць (каго), аганьбава́ць (каго), зга́ньбіць (каго);

нанести́ пораже́ние нане́сці паражэ́нне;

нанести́ визи́т нане́сці візі́т (каму), наве́даць (каго).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)