агаво́рвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. агаво́рваюся агаво́рваемся
2-я ас. агаво́рваешся агаво́рваецеся
3-я ас. агаво́рваецца агаво́рваюцца
Прошлы час
м. агаво́рваўся агаво́рваліся
ж. агаво́рвалася
н. агаво́рвалася
Дзеепрыслоўе
цяп. час агаво́рваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

агаво́рвацца несов.

1. в разн. знач. огова́риваться; см. агавары́цца;

2. страд. огова́риваться; см. агаво́рваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

агаво́рвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да агаварыцца (у 2 знач.).

2. Зал. да агаворваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

агавары́цца, -вару́ся, -во́рышся, -во́рыцца; зак.

1. Зрабіць агаворку; загадзя папярэдзіць, растлумачыць.

Перш як чытаць даклад, трэба а.

2. Памылкова сказаць не тое, што трэба.

А. ад хвалявання.

|| незак. агаво́рвацца, -аюся, -аешся, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

огова́риваться

1. (делать оговорку) агаво́рвацца;

2. (ошибаться) абмаўля́цца, памыля́цца, агаво́рвацца;

3. страд. абгаво́рвацца; абумо́ўлівацца, агаво́рвацца; см. огова́ривать.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)