аве́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. аве́чка аве́чкі
Р. аве́чкі аве́чак
Д. аве́чцы аве́чкам
В. аве́чку аве́чак
Т. аве́чкай
аве́чкаю		 аве́чкамі
М. аве́чцы аве́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Аве́чкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Аве́чкі
Р. Аве́чак
Д. Аве́чкам
В. Аве́чкі
Т. Аве́чкамі
М. Аве́чках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абно́жкі

‘кароткавалосая воўна з ног авечак’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

мн.
Н. абно́жкі
Р. абно́жак
Д. абно́жкам
В. абно́жкі
Т. абно́жкамі
М. абно́жках

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сакма́н

‘група авечак’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сакма́н сакма́ны
Р. сакма́на сакма́наў
Д. сакма́ну сакма́нам
В. сакма́н сакма́ны
Т. сакма́нам сакма́намі
М. сакма́не сакма́нах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

караткашэ́рсны, -ая, -ае.

3 кароткай шэрсцю.

Караткашэрсная парода авечак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аўча́р, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м.

Работнік, які даглядае авечак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ата́ра, -ы, мн. -ы, ата́р, ж.

Вялікі гурт авечак; чарада.

Калгасная а.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аўча́рня, -і, мн. -і, -яў, ж.

Хлеў для авечак, авечнік.

Калгасная а.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перапу́дзіць, -у́джу, -у́дзіш, -у́дзіць; -у́джаны; зак., каго (разм.).

Перапужаць.

Сабака перапудзіў авечак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

каракуляво́дства, -а, н.

Развядзенне каракульскіх авечак як галіна жывёлагадоўлі.

|| прым. каракуляво́дчы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)