аваско́п

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аваско́п аваско́пы
Р. аваско́па аваско́паў
Д. аваско́пу аваско́пам
В. аваско́п аваско́пы
Т. аваско́пам аваско́памі
М. аваско́пе аваско́пах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аваско́п м. овоско́п

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аваско́п, ‑а, м.

Прыбор для вызначэння свежасці яец шляхам іх прасвечвання.

[Лац. ovum — яйцо і грэч. skopéō — гляджу.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

овоско́п техн. аваско́п, -па м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)