абшалё́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
абшалё́ўванне |
| Р. |
абшалё́ўвання |
| Д. |
абшалё́ўванню |
| В. |
абшалё́ўванне |
| Т. |
абшалё́ўваннем |
| М. |
абшалё́ўванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абшалёўванне ср. обшива́ние, обши́вка ж.; (снизу — ещё) подши́вка ж.; см. абшалёўваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абшалёўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. абшалёўваць — абшаляваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абшалява́ць, -лю́ю, -лю́еш, -лю́е; -лю́й; -лява́ны; зак., што.
Абабіць, абшыць шалёўкай.
А. хату.
|| незак. абшалёўваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. абшалёўванне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
подшива́ние
1. падшыва́нне, -ння ср.;
2. падшыва́нне, -ння ср., падшалёўванне, -ння ср.; абшалёўванне, -ння ср., ашалёўванне, -ння ср.; см. подшива́ть;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Кажухо́ваць, акажуховаць хату ’ашаляваць’ (Федар., рук.), кожухіўка ’шаляваная сцяна’ (кам., Нар. сл.). Рус. арл., болх., свярдл., с.-ур. кожушить ’шаляваць’, кожушка ’абшалёўванне’, польск. kożuchować ’шаляваць’, kożuchowanie, апошняе вядома з першай палавіны XVI ст., відавочна, прапускае. Бел. слова паводле фармальных адзнак і лінгвагеаграфіі неабходна лічыць паланізмам. Польск. да kożuch ’пакрыццё, аблямаванне’, параўн. дыял. kożuch ’аблямаванне з гліны, якое пакрывае ганчарную печ’. Рус. таксама вытворнае ад кожух, аднак статус яго (суадносіны з польск. словам — запазычанне? незалежныя ўтварэнні?) няясны, патрабуецца распрацоўка пытання на ўзроўні рэалій.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
обшива́ние
1. абшыва́нне, -ння ср.; аблямо́ўванне, -ння ср.;
2. плот., техн. абшыва́нне, -ння ср., абшалёўванне, -ння ср.; абіва́нне, -ння ср.;
3. разг. абшыва́нне, -ння ср.; см. обшива́ть;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
подши́вка ж.
1. (действие) падшыва́нне, -ння ср., падшы́ўка, -кі ж.;
2. (действие) падшалёўванне, -ння ср., падшалёўка, -кі ж.; абшалёўванне, -ння ср., ашалёўванне, -ння ср., абшалёўка, -кі ж., ашалёўка, -кі ж.; см. подшива́ть;
3. (газет, документов) падшы́ўка, -кі ж.;
4. (подшитое — в одежде) разг. падшы́ўка, -кі ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
обши́вка ж.
1. (действие) абшыва́нне, -ння ср.; аблямо́ўванне, -ння ср.; см. обшива́ть 1;
2. (действие) плот., техн. абшыва́нне, -ння ср., абшалёўванне, -ння ср.; абабіва́нне, -ння ср.; см. обшива́ть 2;
3. (отделка) абшы́ўка, -кі ж.; аблямо́ўка, -кі ж.;
4. плот., техн. абшы́ўка, -кі ж.; ашалёўка, -кі ж.; (обивка) абі́ўка, -кі ж.;
металли́ческая обши́вка су́дна металі́чная абшы́ўка су́дна.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)