абціска́ч
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
абціска́ч |
абціскачы́ |
| Р. |
абціскача́ |
абціскачо́ў |
| Д. |
абціскачу́ |
абціскача́м |
| В. |
абціска́ч |
абціскачы́ |
| Т. |
абціскачо́м |
абціскача́мі |
| М. |
абціскачы́ |
абціскача́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абціска́ч, -ча́ м., тех. (приспособление для обжимания) обжи́мка ж.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абціска́ч, ‑а, м.
Спец. Прыстасаванне для сціскання, абціскання чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
обжи́мка ж.
1. см. обжи́м;
2. (приспособление для отжимания) абціска́ч, -ча́ м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)