абхво́стваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. абхво́стваю абхво́стваем
2-я ас. абхво́стваеш абхво́стваеце
3-я ас. абхво́ствае абхво́стваюць
Прошлы час
м. абхво́стваў абхво́ствалі
ж. абхво́ствала
н. абхво́ствала
Загадны лад
2-я ас. абхво́ствай абхво́ствайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час абхво́стваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абхво́стваць несов., разг. (ударяя чем-л. гибким, заставлять отваливаться) обива́ть, обкола́чивать; см. абхваста́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абхво́стваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да абхвастаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абхваста́ць, -хвашчу́, -хво́шчаш, -хво́шча; -хвашчы́; -хваста́ны; зак., што (разм.).

Хвошчучы, абабіць.

А. пугай лісце з куста.

|| незак. абхво́стваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)