абхво́стваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абхво́стваю |
абхво́стваем |
| 2-я ас. |
абхво́стваеш |
абхво́стваеце |
| 3-я ас. |
абхво́ствае |
абхво́стваюць |
| Прошлы час |
| м. |
абхво́стваў |
абхво́ствалі |
| ж. |
абхво́ствала |
| н. |
абхво́ствала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абхво́ствай |
абхво́ствайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
абхво́стваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абхво́стваць несов., разг. (ударяя чем-л. гибким, заставлять отваливаться) обива́ть, обкола́чивать; см. абхваста́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абхво́стваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да абхвастаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абхваста́ць, -хвашчу́, -хво́шчаш, -хво́шча; -хвашчы́; -хваста́ны; зак., што (разм.).
Хвошчучы, абабіць.
А. пугай лісце з куста.
|| незак. абхво́стваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)