Verbum

анлайнавы слоўнік

абу́рваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абу́рваць несов., разг. обру́шивать, обва́ливать, зава́ливать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абу́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да абурыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абуры́ць, абуру́, абу́рыш, абу́рыць; абу́раны; зак., што (разм.).

Абваліць, абрушыць.

А. сцены склепа.

|| незак. абу́рваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абу́рвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да абурыцца.

2. Зал. да абурваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

обру́шивать несов.

1. (разваливать, разрушать) абва́льваць, абру́шваць, абу́рваць;

2. перен. абру́шваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зава́ливать несов.

1. в разн. знач. зава́льваць;

2. (запрокидывать) разг. закіда́ць, закі́дваць, адкіда́ць, адкі́дваць;

3. (обрушивать) разг. абва́льваць, абу́рваць, абру́шваць; см. завали́ть^1-3;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ру́шить несов.

1. разбура́ць; (валить) валі́ць; (обрушивать) абва́льваць, абру́шваць, абу́рваць;

2. перен., прост., уст. паруша́ць;

3. спец., обл. драць, дзе́рці, абдзіра́ць;

ру́шить про́со драць (абдзіра́ць) про́са;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)