абсту́кваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абсту́кваю |
абсту́кваем |
| 2-я ас. |
абсту́кваеш |
абсту́кваеце |
| 3-я ас. |
абсту́квае |
абсту́кваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
абсту́кваў |
абсту́квалі |
| ж. |
абсту́квала |
| н. |
абсту́квала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
абсту́квай |
абсту́квайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
абсту́кваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абсту́кваць несов. обсту́кивать, осту́кивать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абсту́кваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да абстукаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
обсту́кивать несов. абсту́кваць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
осту́кивать несов. абсту́кваць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
страка́ты, ‑ая, ‑ае.
1. Такі, паверхня якога пакрыта ўзорамі, палосамі, плямамі розных колераў; рознакаляровы. Стракатая тканіна. Стракаты букет. □ Навокал рассцілалася поле, яшчэ даволі стракатае: за жаўтлявым спелым, жытам зелянела бульба, з другога боку — сінеў лубін. Шамякін. Цяпер будынак школы быў стракаты, у зялёных плямах. Адамчык. [Прузыніна] стракатая хустка мільгацела ў розных кутках сядзібы, зычны голас гучна разносіўся ў прыціхлым вячэрнім паветры. Стаховіч.
2. перан. Які складаецца з розных элементаў; вылучаецца неаднароднасцю. Стракаты склад насельніцтва. □ Увесь гэты стракаты натоўп [рабфакаўцаў], як жывы этнаграфічны музей, рассыпаўся па ўсходах, ка[лі]дорах і аўдыторыях. Колас.
3. Разнашэрсны, плямісты (пра масць жывёл); рознага апярэння (пра птушак). У царстве лясным сустракаю кантрасты, Якіх зразумець не магу аніяк: Прыгожанькі звер — а драпежнік ікласты. Стракатая птушка — ды дрэнны спявак. Жычка. / У назвах жывёл і раслін. Пачаў абстукваць дрэвы стракаты дзяцел. П. Ткачоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)