абста́віць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абста́ўлю |
абста́вім |
| 2-я ас. |
абста́віш |
абста́віце |
| 3-я ас. |
абста́віць |
абста́вяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
абста́віў |
абста́вілі |
| ж. |
абста́віла |
| н. |
абста́віла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
абста́ў |
абста́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
абста́віўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абста́віць, -та́ўлю, -та́віш, -та́віць; -та́ўлены; зак.
1. каго-што, чым. Паставіць што-н. вакол каго-, чаго-н.
А. трыбуну кветкамі.
2. што. Уставіць, заставіць што-н. чым-н.
А. паліцы кнігамі.
А. вокны вазонамі.
3. што. Паставіць у пакоі, кабінеце, кватэры мэблю, набыць абстаноўку (у 1 знач.).
А. дом мэбляй.
А. кабінет.
4. перан., што. Стварыць умовы, абставіны для правядзення чаго-н.
Добра а. юбілей.
5. перан., каго-што. Дасягнуць большых поспехаў, апярэдзіць каго-н. у чым-н. (разм.).
А. канкурэнтаў.
|| незак. абстаўля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
абста́віць сов.
1. в разн. знач. обста́вить;
а. до́шкамі — обста́вить до́сками;
а. спра́ву — обста́вить де́ло;
2. разг. обста́вить, обогна́ть;
3. разг. обста́вить, обману́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абста́віць, ‑стаўлю, ‑ставіш, ‑ставіць; зак., што.
1. Паставіўшы што‑н. кругом, абгарадзіць, абкружыць каго‑, што‑н. Абставіць што-небудзь дошкамі. □ Бацька абставіў сябе кадушкамі жыта і смяецца над усім светам. Чорны. // Разм. Уставіць, заставіць што‑н. чым‑н. па краях ці на ўсёй паверхні. Абставіць паліцы кнігамі.
2. Паставіць у пакоі, кабінеце, кватэры мэблю, набыць абстаноўку. [Ксяндзу] адвялі, адбудавалі і адпаведным парадкам абставілі цэлы дом, прасторны і раскошны. Колас. // Абсталяваць дэкаратыўную частку тэатральнай пастаноўкі. Багата абставіць спектакль.
3. перан. Стварыць умовы, абставіны для правядзення чаго‑н. Абставіць сустрэчу з дэпутатамі. □ Езуіты ўмелі абставіць справы так, што Кася ледзь не да сканчэння вучобы ў гімназіі шчыра верыла ў бога. Карпюк.
4. Разм. Дасягнуць большых поспехаў у параўнанні з кім‑н.; апярэдзіць каго‑н. у чым‑н. — Калі дзяўчынка не будзе разявай, — перабіў.. [Джорджа Лоўрэнса] дырэктар, — яна зможа хутка пайсці ўгору і абставіць некаторых нашых красунь. Васілевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мэблява́ць, -лю́ю, -лю́еш, -лю́е; -лю́й; -лява́ны; зак. і незак., што.
Абставіць (абстаўляць) мэбляй.
М. кватэру.
|| наз. мэбліро́ўка, -і, ДМ -ро́ўцы, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
абстаўля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.
Незак. да абставіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абста́ўлены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад абставіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
обста́вить сов.
1. (поставить вокруг) абста́віць;
2. (омеблировать) абсталява́ць;
3. перен. (устроить) абста́віць, абла́дзіць;
4. (обогнать кого-л. в чём-л.) прост. абста́віць;
5. (обмануть) прост. ашука́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мэблява́ць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе; зак. і незак., што.
Абставіць (абстаўляць) памяшканне мэбляй.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
атычкава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак., што.
Абставіць, абазначыць вехамі, тычкамі што‑н. Атычкаваць участак зямлі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)