абста́віцца, -та́ўлюся, -та́вішся, -та́віцца; зак.

1. Паставіць што-н. вакол сябе.

А. крэсламі.

А. кнігамі.

2. Абзавесціся мэбляй (разм.).

А. ў новай кватэры.

|| незак. абстаўля́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

абста́віцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абста́ўлюся абста́вімся
2-я ас. абста́вішся абста́віцеся
3-я ас. абста́віцца абста́вяцца
Прошлы час
м. абста́віўся абста́віліся
ж. абста́вілася
н. абста́вілася
Загадны лад
2-я ас. абста́ўся абста́ўцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час абста́віўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абста́віцца сов. (поставить что-л. вокруг себя) обста́виться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абста́віцца, ‑стаўлюся, ‑ставішся, ‑ставіцца; зак.

1. Паставіць што‑н. вакол сябе; абкружыць сябе чым‑н. Абставіцца крэсламі.

2. Абзавесціся, забяспечыць сваё жыллё мэбляй. У яго позірку [Кірыла] злавіў нешта падобнае на знявагу ці насмешку: «Сядзіш, пісака, у кабінеце? Бач, як абставіўся». Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абстаўля́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца; незак.

1. Незак. да абставіцца.

2. Зал. да абстаўляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

обста́виться разг.

1. (поставить что-л. вокруг себя) абста́віцца;

2. (обставить жилище мебелью) абсталява́цца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абстаўля́цца несов.

1. (ставить что-л. вокруг себя) обставля́ться; см. абста́віцца;

2. страд. обставля́ться; обгоня́ться; обма́нываться; см. абстаўля́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)