абно́шаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абно́шаны абно́шаная абно́шанае абно́шаныя
Р. абно́шанага абно́шанай
абно́шанае		 абно́шанага абно́шаных
Д. абно́шанаму абно́шанай абно́шанаму абно́шаным
В. абно́шаны (неадуш.)
абно́шанага (адуш.)		 абно́шаную абно́шанае абно́шаныя (неадуш.)
абно́шаных (адуш.)
Т. абно́шаным абно́шанай
абно́шанаю		 абно́шаным абно́шанымі
М. абно́шаным абно́шанай абно́шаным абно́шаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абно́шаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абно́шаны абно́шаная абно́шанае абно́шаныя
Р. абно́шанага абно́шанай
абно́шанае		 абно́шанага абно́шаных
Д. абно́шанаму абно́шанай абно́шанаму абно́шаным
В. абно́шаны (неадуш.)
абно́шанага (адуш.)		 абно́шаную абно́шанае абно́шаныя (неадуш.)
абно́шаных (адуш.)
Т. абно́шаным абно́шанай
абно́шанаю		 абно́шаным абно́шанымі
М. абно́шаным абно́шанай абно́шаным абно́шаных

Кароткая форма: абно́шана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абно́шаны обно́шенный; см. абнасі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абно́шаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад абнасіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

обно́шенный абно́шаны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)