абмо́тчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. абмо́тчык абмо́тчыкі
Р. абмо́тчыка абмо́тчыкаў
Д. абмо́тчыку абмо́тчыкам
В. абмо́тчыка абмо́тчыкаў
Т. абмо́тчыкам абмо́тчыкамі
М. абмо́тчыку абмо́тчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абмо́тчык м. обмо́тчик

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абмо́тчык, ‑а, м.

Рабочы, спецыяліст па абмотванню.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абмо́тчыца, ‑ы, ж.

Жан. да абмотчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

обмо́тчик спец. абмо́тчык, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)