абмалё́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. абмалё́ўванне
Р. абмалё́ўвання
Д. абмалё́ўванню
В. абмалё́ўванне
Т. абмалё́ўваннем
М. абмалё́ўванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абмалёўванне ср.

1. окра́ска ж.;

2. перен. описа́ние, обрисо́вка ж.; изображе́ние;

1, 2 см. абмалёўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абмалёўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абмалёўваць — абмаляваць і абмалёўвацца — абмалявацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абмалява́ць, -лю́ю, -лю́еш, -лю́е; -лю́й; -лява́ны; зак., што.

1. Абвесці фарбай ці алоўкам што-н.; размаляваць па краях.

2. перан. Ахарактарызаваць, апісаць.

А. вобраз героя.

|| незак. абмалёўваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. абмалёўванне, -я, н. і абмалёўка, -і, ДМ -лёўцы, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

обмалёвывание разг. абмалёўванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абмалёўка, ‑і, ДМ ‑ўцы, ж.

Тое, што і абмалёўванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

обрисо́вка ж.

1. абрысо́ўка, -кі ж., абрысо́ўванне, -ння ср.;

2. абмалёўка, -кі ж., абмалёўванне, -ння ср.; см. обрисо́вывать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)