аблясе́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. аблясе́нне
Р. аблясе́ння
Д. аблясе́нню
В. аблясе́нне
Т. аблясе́ннем
М. аблясе́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)

аблясе́нне ср., спец. облесе́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аблясе́нне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. аблясіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аблясі́ць, 1 ас. не ўжыв., -ле́сіш, -ле́сіць; -ле́сены; зак., што (спец.).

Засадзіць лесам якую-н. плошчу, мясцовасць.

А. стэпы.

|| наз. аблясе́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

облесе́ние аблясе́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)