абко́шаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абко́шаны абко́шаная абко́шанае абко́шаныя
Р. абко́шанага абко́шанай
абко́шанае		 абко́шанага абко́шаных
Д. абко́шанаму абко́шанай абко́шанаму абко́шаным
В. абко́шаны (неадуш.)
абко́шанага (адуш.)		 абко́шаную абко́шанае абко́шаныя (неадуш.)
абко́шаных (адуш.)
Т. абко́шаным абко́шанай
абко́шанаю		 абко́шаным абко́шанымі
М. абко́шаным абко́шанай абко́шаным абко́шаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абко́шаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абко́шаны абко́шаная абко́шанае абко́шаныя
Р. абко́шанага абко́шанай
абко́шанае		 абко́шанага абко́шаных
Д. абко́шанаму абко́шанай абко́шанаму абко́шаным
В. абко́шаны (неадуш.)
абко́шанага (адуш.)		 абко́шаную абко́шанае абко́шаныя (неадуш.)
абко́шаных (адуш.)
Т. абко́шаным абко́шанай
абко́шанаю		 абко́шаным абко́шанымі
М. абко́шаным абко́шанай абко́шаным абко́шаных

Кароткая форма: абко́шана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абко́шаны обко́шенный; око́шенный; см. абкасі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абко́шаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад абкасіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

обко́шенный абко́шаны, мног. паабко́шваны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)