абко́латы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абко́латы абко́латая абко́латае абко́латыя
Р. абко́латага абко́латай
абко́латае
абко́латага абко́латых
Д. абко́латаму абко́латай абко́латаму абко́латым
В. абко́латы (неадуш.)
абко́латага (адуш.)
абко́латую абко́латае абко́латыя (неадуш.)
абко́латых (адуш.)
Т. абко́латым абко́латай
абко́латаю
абко́латым абко́латымі
М. абко́латым абко́латай абко́латым абко́латых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абко́латы

‘адколаты’

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абко́латы абко́латая абко́латае абко́латыя
Р. абко́латага абко́латай
абко́латае
абко́латага абко́латых
Д. абко́латаму абко́латай абко́латаму абко́латым
В. абко́латы (неадуш.)
абко́латага (адуш.)
абко́латую абко́латае абко́латыя (неадуш.)
абко́латых (адуш.)
Т. абко́латым абко́латай
абко́латаю
абко́латым абко́латымі
М. абко́латым абко́латай абко́латым абко́латых

Кароткая форма: абко́лата.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абко́латы

‘іголкай і інш.’

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. абко́латы абко́латая абко́латае абко́латыя
Р. абко́латага абко́латай
абко́латае
абко́латага абко́латых
Д. абко́латаму абко́латай абко́латаму абко́латым
В. абко́латы (неадуш.)
абко́латага (адуш.)
абко́латую абко́латае абко́латыя (неадуш.)
абко́латых (адуш.)
Т. абко́латым абко́латай
абко́латаю
абко́латым абко́латымі
М. абко́латым абко́латай абко́латым абко́латых

Кароткая форма: абко́лата.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абко́латы I обко́лотый; см. абкало́ць I

абко́латы II обко́лотый; см. абкало́ць II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абко́латы 1, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад абкалоць ​1.

абко́латы 2, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад абкалоць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

окирко́ванный акіркава́ны, абко́латы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обко́лотыйI абко́латы; см. обколо́тьI.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обко́лотыйII абко́латы; (исколотый) пако́латы, ско́латы; см. обколо́тьII.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)