абка́тчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. абка́тчыца абка́тчыцы
Р. абка́тчыцы абка́тчыц
Д. абка́тчыцы абка́тчыцам
В. абка́тчыцу абка́тчыц
Т. абка́тчыцай
абка́тчыцаю		 абка́тчыцамі
М. абка́тчыцы абка́тчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абка́тчыца ж., спец. обка́тчица

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абка́тчыца, ‑ы, ж.

Жан. да абкатчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абка́тчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Спецыяліст па абкатцы.

|| ж. абка́тчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

обка́тчица абка́тчыца, -цы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)