абкарна́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абкарна́ны |
абкарна́ная |
абкарна́нае |
абкарна́ныя |
| Р. |
абкарна́нага |
абкарна́най абкарна́нае |
абкарна́нага |
абкарна́ных |
| Д. |
абкарна́наму |
абкарна́най |
абкарна́наму |
абкарна́ным |
| В. |
абкарна́ны (неадуш.) абкарна́нага (адуш.) |
абкарна́ную |
абкарна́нае |
абкарна́ныя (неадуш.) абкарна́ных (адуш.) |
| Т. |
абкарна́ным |
абкарна́най абкарна́наю |
абкарна́ным |
абкарна́нымі |
| М. |
абкарна́ным |
абкарна́най |
абкарна́ным |
абкарна́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абкарна́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абкарна́ны |
абкарна́ная |
абкарна́нае |
абкарна́ныя |
| Р. |
абкарна́нага |
абкарна́най абкарна́нае |
абкарна́нага |
абкарна́ных |
| Д. |
абкарна́наму |
абкарна́най |
абкарна́наму |
абкарна́ным |
| В. |
абкарна́ны (неадуш.) абкарна́нага (адуш.) |
абкарна́ную |
абкарна́нае |
абкарна́ныя (неадуш.) абкарна́ных (адуш.) |
| Т. |
абкарна́ным |
абкарна́най абкарна́наю |
абкарна́ным |
абкарна́нымі |
| М. |
абкарна́ным |
абкарна́най |
абкарна́ным |
абкарна́ных |
Кароткая форма: абкарна́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абкарна́ны обл. око́рнанный, обко́рнанный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абкарна́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад абкарнаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
обчекры́женный
1. абалва́нены, абкарна́ны;
2. абалва́нены, абду́раны; см. обчекры́жить;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)