абжані́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абжаню́ абжэ́нім
2-я ас. абжэ́ніш абжэ́ніце
3-я ас. абжэ́ніць абжэ́няць
Прошлы час
м. абжані́ў абжані́лі
ж. абжані́ла
н. абжані́ла
Загадны лад
2-я ас. абжані́ абжані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час абжані́ўшы

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абжані́ць, ‑жаню, ‑жэніш, ‑жэніць; зак., каго.

Разм. Тое, што і ажаніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)