абганя́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. абганя́нне
Р. абганя́ння
Д. абганя́нню
В. абганя́нне
Т. абганя́ннем
М. абганя́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абганя́нне ср., с.-х. пропа́шка ж.; оку́чивание

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абганя́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абганяць — абагнаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

оку́чивание аку́чванне, -ння ср.; абганя́нне, -ння ср.; абко́пванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шаро́вка ж., с.-х. шаро́ўка, -кі ж.; абганя́нне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пропа́хивание

1. право́рванне, -ння ср.; узо́рванне, -ння ср.;

2. абганя́нне, -ння ср.; см. пропа́хивать​I.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пропа́шка ж., с.-х.

1. право́рванне, -ння ср., во́рыва, -ва ср.; (вспашка) узо́рванне, -ння ср.;

2. (о пропашных культурах) абганя́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)