аба́члівы, -ая, -ае.

1. Асцярожны ў сваіх учынках, разважлівы.

А. чалавек.

2. Абдуманы, узважаны.

А. ўчынак.

|| наз. аба́члівасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аба́члівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. аба́члівы аба́члівая аба́члівае аба́члівыя
Р. аба́члівага аба́члівай
аба́члівае		 аба́члівага аба́члівых
Д. аба́чліваму аба́члівай аба́чліваму аба́члівым
В. аба́члівы (неадуш.)
аба́члівага (адуш.)		 аба́члівую аба́члівае аба́члівыя (неадуш.)
аба́члівых (адуш.)
Т. аба́члівым аба́члівай
аба́чліваю		 аба́члівым аба́члівымі
М. аба́члівым аба́члівай аба́члівым аба́члівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аба́члівы

1. осмотри́тельный;

2. сочу́вственный;

3. чу́ткий, забо́тливый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аба́члівы, ‑ая, ‑ае.

Асцярожны, разважлівы, прадбачлівы. Абачлівы чалавек. // Абдуманы, узважаны. Абачлівы ўчынак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

осмотри́тельный аба́члівы; (осторожный) асцяро́жны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)