абаткну́ты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абаткну́ты |
абаткну́тая |
абаткну́тае |
абаткну́тыя |
| Р. |
абаткну́тага |
абаткну́тай абаткну́тае |
абаткну́тага |
абаткну́тых |
| Д. |
абаткну́таму |
абаткну́тай |
абаткну́таму |
абаткну́тым |
| В. |
абаткну́ты (неадуш.) абаткну́тага (адуш.) |
абаткну́тую |
абаткну́тае |
абаткну́тыя (неадуш.) абаткну́тых (адуш.) |
| Т. |
абаткну́тым |
абаткну́тай абаткну́таю |
абаткну́тым |
абаткну́тымі |
| М. |
абаткну́тым |
абаткну́тай |
абаткну́тым |
абаткну́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абаткну́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абаткну́ты |
абаткну́тая |
абаткну́тае |
абаткну́тыя |
| Р. |
абаткну́тага |
абаткну́тай абаткну́тае |
абаткну́тага |
абаткну́тых |
| Д. |
абаткну́таму |
абаткну́тай |
абаткну́таму |
абаткну́тым |
| В. |
абаткну́ты (неадуш.) абаткну́тага (адуш.) |
абаткну́тую |
абаткну́тае |
абаткну́тыя (неадуш.) абаткну́тых (адуш.) |
| Т. |
абаткну́тым |
абаткну́тай абаткну́таю |
абаткну́тым |
абаткну́тымі |
| М. |
абаткну́тым |
абаткну́тай |
абаткну́тым |
абаткну́тых |
Кароткая форма: абаткну́та.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абаткну́ты
1. обты́канный;
2. законопа́ченный, оконопа́ченный, уты́канный;
1, 2 см. абаткну́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
абаткну́ты, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад абаткнуць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
обты́канный абаткну́ты, мног. паабтыка́ны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)