абаро́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
абаро́тны |
абаро́тная |
абаро́тнае |
абаро́тныя |
| Р. |
абаро́тнага |
абаро́тнай
абаро́тнае |
абаро́тнага |
абаро́тных |
| Д. |
абаро́тнаму |
абаро́тнай |
абаро́тнаму |
абаро́тным |
| В. |
абаро́тны (неадуш.)
абаро́тнага (адуш.) |
абаро́тную |
абаро́тнае |
абаро́тныя (неадуш.)
абаро́тных (адуш.) |
| Т. |
абаро́тным |
абаро́тнай
абаро́тнаю |
абаро́тным |
абаро́тнымі |
| М. |
абаро́тным |
абаро́тнай |
абаро́тным |
абаро́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абарача́льнасць 1, ‑і, ж.
1. Спец. Перамяшчэнне транспартных сродкаў туды і назад, рух са зваротам да зыходнага месца за пэўны прамежак часу. Абарачальнасць вагонаў.
2. Праходжанне тавараў, грошай і пад. праз абарот (у 3 знач.). Абарачальнасць абаротных сродкаў.
абарача́льнасць 2, ‑і, ж.
Спец. Уласцівасць абарачальнага. Абарачальнасць хімічных рэакцый.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)