аба́з
‘манета’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аба́з |
аба́зы |
| Р. |
аба́за |
аба́заў |
| Д. |
аба́зу |
аба́зам |
| В. |
аба́з |
аба́зы |
| Т. |
аба́зам |
аба́замі |
| М. |
аба́зе |
аба́зах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
аба́з (монета) аба́з, -за м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)