абагу́льваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. абагу́льваю абагу́льваем
2-я ас. абагу́льваеш абагу́льваеце
3-я ас. абагу́львае абагу́льваюць
Прошлы час
м. абагу́льваў абагу́львалі
ж. абагу́львала
н. абагу́львала
Загадны лад
2-я ас. абагу́львай абагу́львайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час абагу́льваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абагу́льваць несов. обобществля́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абагу́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да абагуліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абагу́ліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., каго-што.

Зрабіць асабістае, уласнае калектыўным, грамадскім, агульным (сродкі вытворчасці, гаспадарчыя аб’екты, жывёлу і пад.).

А. маёмасць.

А. зямлю.

А. жывёлу.

|| незак. абагу́льваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. абагу́льванне, -я, н. і абагу́ленне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

обобществля́ть несов. аграма́джваць; абагу́льваць;

обобществля́ть произво́дство аграма́джваць вытво́рчасць;

обобществля́ть рабо́чий скот абагу́льваць рабо́чую жывёлу;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абагу́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абагульваць — абагуліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абагу́львацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да абагуліцца.

2. Зал. да абагульваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)