падахво́чваць (да чаго і з інф.) несов. побужда́ть (к чему и с инф.); (склонять к чему-л.) подгова́ривать (на что и с инф.); подстрека́ть; подзадо́ривать; разохо́чивать (на что, к чему и с инф.)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паце́ха ж.
1. поте́ха, заба́ва;
2. в знач. сказ. поте́ха, умо́ра;
ну і п.! — ну и умо́ра!;
вось п.! — вот поте́ха!;
◊ з ла́скі на ~ху — здо́рово живёшь; ни за что́ ни про что́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перагавары́ць сов.
1. (обменяться мнениями) переговори́ть;
п. з дырэ́ктарам — переговори́ть с дире́ктором;
2. разг. переговори́ть;
на схо́дзе ён усі́х ~ры́ў — на собра́нии он всех переговори́л;
3. разг. (обо всём, многом) поговори́ть, переговори́ть; перетолкова́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
рвану́ць сов., однокр.
1. рвану́ть; дёрнуть;
р. за валасы́ — рвану́ть (дёрнуть) за́ волосы;
2. в др. знач. рвану́ть;
конь ~ну́ў з ме́сца — ло́шадь рвану́ла с ме́ста;
не́дзе ~ну́ў снара́д — где́-то рвану́л снаря́д
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
узды́м, -му м., в разн. знач. подъём; (о душевном состоянии — ещё) воодушевле́ние ср.;
у. наро́днай гаспада́ркі — подъём наро́дного хозя́йства;
тво́рчы ўздым — тво́рческий подъём;
кама́нда правяла́ сустрэ́чу з ~мам — кома́нда провела́ встре́чу с подъёмом
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
улюбі́ць (каго, што) сов.
1. влюби́ть;
~бі́ла ў сябе́ хло́пца — влюби́ла в себя́ па́рня;
2. разг. полюби́ть, пристрасти́ться (к чему);
я ўлюбі́ў кні́гі з дзяці́нства — я полюби́л кни́ги (пристрасти́лся к кни́гам) с де́тства
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
бром, -у, м.
Хімічны элемент, цяжкая цёмна-бурая вадкасць з рэзкім непрыемным пахам, якая выкарыстоўваецца ў тэхніцы, медыцыне, фатаграфіі і пад.
|| прым. бро́мавы, -ая, -ае і бро́місты, -ая, -ае.
Бромісты калій.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
валапю́к, -а, м.
1. Адна з першых штучных моў, створаная ў Германіі ў 1879 г. І. М.Шлеерам; яе меркавалі выкарыстаць у якасці адзінай сусветнай мовы.
2. перан. Набор незразумелых слоў; тарабаршчына.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ве́ер, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Ручное прыстасаванне з пласцінак у выглядзе складнога паўкруга, якім абмахваюцца ў духату.
2. у знач. прысл. ве́ерам. Паўкругам.
Хвост в.
|| прым. ве́ерны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вулка́н, -а, мн. -ы, -аў, м.
Канічная гара з кратарам на вяршыні, праз які час ад часу вывяргаюцца лава, агонь, попел.
Патухлы в.
Дзеючы в.
|| прым. вулкані́чны, -ая, -ае.
Вулканічныя пароды.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)