падсу́днасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан падсуднага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падула́днасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан падуладнага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пакла́дзістасць, ‑сці, ж.

Уласцівасць пакладзістага. Пакладзістасць характару.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пале́гласць, ‑і, ж.

Уласцівасць палеглага. Палегласць жыта.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неабарача́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць неабарачальнага. Неабарачальнасць рэакцыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неабгрунтава́насць, ‑і, ж.

Уласцівасць неабгрунтаванага. Неабгрунтаванасць дамаганняў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неабмежава́насць, ‑і, ж.

Уласцівасць неабмежаванага. Неабмежаванасць магчымасцей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неагля́днасць, ‑і, ж.

Уласцівасць неагляднага. Неагляднасць прастораў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неадо́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць неадольнага. Неадольнасць прагрэсу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неадпаве́днасць, ‑і, ж.

Уласцівасць неадпаведнага; адсутнасць адпаведнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)