дэкламацы́йны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да дэкламацыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэкламацы́йны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да дэкламацыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жывапі́сец, ‑сца,
Мастак, які займаецца жывапісам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
радзі́мец, ‑мцу,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
радыяхі́мія, ‑і,
Раздзел хіміі, які вывучае фізіка-хімічныя і хімічныя ўласцівасці радыеактыўных рэчываў, а
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ро́сласць, ‑і,
Уласцівасць рослага.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
насенне... (
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «насенне» (у 1, 2 знач.), напрыклад:
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
су́песак, ‑ску,
Асадкавая пясчана-гліністая горная парода, а
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тасьма́, ‑ы,
Вузкая тканая ці плеценая палоска (лента), якая выкарыстоўваецца для аздаблення сукенак, бялізны, а
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
упрыго́жанне, ‑я,
Тое, што і упрыгажэнне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фасфарасцэ́нцыя, ‑і,
[Ад грэч. phōs — святло, phoros — які нясе і лац. escentia — суфікс, які абазначае слабае дзеянне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)