гідраста́тыка, ‑і,
Раздзел гідрамеханікі, у якім вывучаюцца законы раўнавагі вадкасцей, а
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гідраста́тыка, ‑і,
Раздзел гідрамеханікі, у якім вывучаюцца законы раўнавагі вадкасцей, а
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гу́пат, ‑у,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
двухрадко́ўе, ‑я,
Страфа з двух радкоў; два сумежныя, звязаныя паміж сабой радкі верша.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
машыназна́ўства, ‑а,
Навука, якая ўключае апісанне і тэорыю машын і механізмаў, тэорыю канструявання і разліку на трываласць, а
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вяліка... (
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «вялікі» (у 1, 3 знач.), напрыклад:
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
агу́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэва́нш, ‑у,
Адплата за паражэнне, няўдачу, пройгрыш і пад., а
[Фр. revanche.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
семафо́ршчык, ‑а,
1. Чыгуначны рабочы, які кіруе семафорам.
2. Той, хто перадае, а
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
біё... (
Першая састаўная частка складаных слоў, якая паказвае на адносіны іх да жыцця, жыццёвых працэсаў, напрыклад:
[Ад грэч. bíos — жыццё.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бі́скупскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да біскупа.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)