арнаменты́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
арнаменты́ст |
арнаменты́сты |
| Р. |
арнаменты́ста |
арнаменты́стаў |
| Д. |
арнаменты́сту |
арнаменты́стам |
| В. |
арнаменты́ста |
арнаменты́стаў |
| Т. |
арнаменты́стам |
арнаменты́стамі |
| М. |
арнаменты́сце |
арнаменты́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
арніто́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
арніто́лаг |
арніто́лагі |
| Р. |
арніто́лага |
арніто́лагаў |
| Д. |
арніто́лагу |
арніто́лагам |
| В. |
арніто́лага |
арніто́лагаў |
| Т. |
арніто́лагам |
арніто́лагамі |
| М. |
арніто́лагу |
арніто́лагах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аро́л
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аро́л |
арлы́ |
| Р. |
арла́ |
арло́ў |
| Д. |
арлу́ |
арла́м |
| В. |
арла́ |
арло́ў |
| Т. |
арло́м |
арла́мі |
| М. |
арле́ |
арла́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аб’яда́ла
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аб’яда́ла |
аб’яда́лы |
| Р. |
аб’яда́лы |
аб’яда́л |
| Д. |
аб’яда́ле |
аб’яда́лам |
| В. |
аб’яда́лу |
аб’яда́л |
| Т. |
аб’яда́лай аб’яда́лаю |
аб’яда́ламі |
| М. |
аб’яда́ле |
аб’яда́лах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аб’ядна́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аб’ядна́льнік |
аб’ядна́льнікі |
| Р. |
аб’ядна́льніка |
аб’ядна́льнікаў |
| Д. |
аб’ядна́льніку |
аб’ядна́льнікам |
| В. |
аб’ядна́льніка |
аб’ядна́льнікаў |
| Т. |
аб’ядна́льнікам |
аб’ядна́льнікамі |
| М. |
аб’ядна́льніку |
аб’ядна́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абазі́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
абазі́нка |
абазі́нкі |
| Р. |
абазі́нкі |
абазі́нак |
| Д. |
абазі́нцы |
абазі́нкам |
| В. |
абазі́нку |
абазі́нак |
| Т. |
абазі́нкай абазі́нкаю |
абазі́нкамі |
| М. |
абазі́нцы |
абазі́нках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абаро́нец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
абаро́нец |
абаро́нцы |
| Р. |
абаро́нца |
абаро́нцаў |
| Д. |
абаро́нцу |
абаро́нцам |
| В. |
абаро́нца |
абаро́нцаў |
| Т. |
абаро́нцам |
абаро́нцамі |
| М. |
абаро́нцу |
абаро́нцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абаро́нца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
абаро́нца |
абаро́нцы |
| Р. |
абаро́нцы |
абаро́нцаў |
| Д. |
абаро́нцу |
абаро́нцам |
| В. |
абаро́нцу |
абаро́нцаў |
| Т. |
абаро́нцам |
абаро́нцамі |
| М. |
абаро́нцу |
абаро́нцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абвяшча́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
абвяшча́льнік |
абвяшча́льнікі |
| Р. |
абвяшча́льніка |
абвяшча́льнікаў |
| Д. |
абвяшча́льніку |
абвяшча́льнікам |
| В. |
абвяшча́льніка |
абвяшча́льнікаў |
| Т. |
абвяшча́льнікам |
абвяшча́льнікамі |
| М. |
абвяшча́льніку |
абвяшча́льніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абдзіра́ла
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
абдзіра́ла |
абдзіра́лы |
| Р. |
абдзіра́лы |
абдзіра́л |
| Д. |
абдзіра́лу |
абдзіра́лам |
| В. |
абдзіра́лу |
абдзіра́л |
| Т. |
абдзіра́лам |
абдзіра́ламі |
| М. |
абдзіра́ле |
абдзіра́лах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)