створ, ‑у,
1. Частка прасторы, абмежаваная стойкамі, перакладзінамі і
2. Тое, што і створка.
3.
4.
5.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
створ, ‑у,
1. Частка прасторы, абмежаваная стойкамі, перакладзінамі і
2. Тое, што і створка.
3.
4.
5.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сту́хнуць 1, ‑ну, ‑неш, ‑не;
1. Пераехаць гарэць, свяціць; патухнуць.
2.
сту́хнуць 2, ‑не;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сурма́ 1, ‑ы,
1. Хімічны элемент, серабрыста-белы метал, ужываецца ў тэхніцы і медыцыне.
2.
сурма́ 2, ‑ы;
Старажытны ўкраінскі народны музычны інструмент у выглядзе доўгай драўлянай трубы, які выкарыстоўваўся пераважна як сігнальны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
счаса́ць 1, счашу, счэшаш, счэша;
1. Зняць часаннем; вычасаць.
2. Апрацаваць. ачысціць часаннем (лён, шэрсць і
счаса́ць 2, счашу, счэшаш, счэша;
1. Зняць часаннем верхні слой чаго‑н. ці шурпатасць.
2. Зрасходаваць пры часанні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сяме́йства, ‑а,
1. Тое, што і сям’я (у 1 знач.).
2. У сістэматыцы жывёл і раслін — аб’яднанне некалькіх родаў, падобных па будове і блізкіх па паходжанню.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сярэдне..., (
Першая састаўная частка складаных слоў, якая мае значэнні: 1) які знаходзіцца ў сярэдняй частцы чаго‑н. (краю, мясцовасці, ракі і
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
транспара́нт, ‑а,
1. Ліст з чорнымі лініямі, які падкладваецца
2. Нацягнутая на раму тканіна або папера з якім‑н. тэкстам ці малюнкам.
[Фр. transparent.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трасі́раваць 1, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
1. Абазначыць (абазначаць) трасу (у 1 знач.).
2. Пакінуць (пакідаць) след пры палёце (пра кулю, снарад і
трасі́раваць 2, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
У фінансавай справе — перавесці (пераводзіць) выплату грошай на другую асобу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трум, ‑а,
1. Месца паміж палубай і днішчам судна, прызначанае для розных грузаў.
2. Памяшканне
[Гал.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трыно́жка, ‑і,
Жалезны абруч на трох ножках, які з’яўляецца падстаўкай для чыгуна, катла і
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)