двухрадко́ўе, ‑я,
Страфа з двух радкоў; два сумежныя, звязаныя паміж сабой радкі верша.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
двухрадко́ўе, ‑я,
Страфа з двух радкоў; два сумежныя, звязаныя паміж сабой радкі верша.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэкламацы́йны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да дэкламацыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жывапі́сец, ‑сца,
Мастак, які займаецца жывапісам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гідраста́тыка, ‑і,
Раздзел гідрамеханікі, у якім вывучаюцца законы раўнавагі вадкасцей, а
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гу́пат, ‑у,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
агу́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адама́шка, ‑і,
Шаўковая тканіна з узорамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вяліка... (
Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «вялікі» (у 1, 3 знач.), напрыклад:
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
машыназна́ўства, ‑а,
Навука, якая ўключае апісанне і тэорыю машын і механізмаў, тэорыю канструявання і разліку на трываласць, а
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
клеката́нне, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)