фона... (а таксама фана...).

Першая састаўная частка складаных слоў, якая ўносіць значэнне «гук», «голас», напрыклад: фонакардыяграма.

[Ад грэч. phōnē — гук.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хім...

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «хімічны», напрыклад: хімкамбінат, хімсыравіна, хімчыстка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

храмасо́ма, ‑ы, ж.

Спец. Пастаянная састаўная частка клетачнага ядра жывёльных і раслінных арганізмаў, носьбіт спадчыннага рэчыва.

[Ад грэч. chrōma — колер, фарба і sōma — цела.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

што...

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «кожны», напрыклад: штовячэрні, штомесячны, штотыднёвы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эканом...

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «эканамічны», напрыклад: эканомпалітыка, эканомсавет, эканомсектар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

экза...

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «знешні», «вонкавы», напрыклад: экзасфера, экзадэрма.

[Ад грэч. éxō — па-за, звонку.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

электра...

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «электрычны», напрыклад: электраапаратура, электраінкубатар, электрастрыжка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

энда...

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню слову «унутраны», напрыклад: эндагамія, эндатэрмічны, эндакрынны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

карэ́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж.

1. гл. карэта.

2. Рухомая частка некаторых машын, механізмаў, апаратаў (спец.).

К. вязальнай машыны.

|| прым. карэ́тачны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

качкано́с, -а, мн. -ы, -аў, м.

Яйцаносная млекакормячая жывёліна, у якой пярэдняя частка галавы выцягнута і заканчваецца шырокай дзюбай, падобнай на качыную (водзіцца ў Аўстраліі і Тасманіі).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)