ме́дна-чырво́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ме́дна-чырво́ны |
ме́дна-чырво́ная |
ме́дна-чырво́нае |
ме́дна-чырво́ныя |
| Р. |
ме́дна-чырво́нага |
ме́дна-чырво́най
ме́дна-чырво́нае |
ме́дна-чырво́нага |
ме́дна-чырво́ных |
| Д. |
ме́дна-чырво́наму |
ме́дна-чырво́най |
ме́дна-чырво́наму |
ме́дна-чырво́ным |
| В. |
ме́дна-чырво́ны (неадуш.)
ме́дна-чырво́нага (адуш.) |
ме́дна-чырво́ную |
ме́дна-чырво́нае |
ме́дна-чырво́ныя (неадуш.)
ме́дна-чырво́ных (адуш.) |
| Т. |
ме́дна-чырво́ным |
ме́дна-чырво́най
ме́дна-чырво́наю |
ме́дна-чырво́ным |
ме́дна-чырво́нымі |
| М. |
ме́дна-чырво́ным |
ме́дна-чырво́най |
ме́дна-чырво́ным |
ме́дна-чырво́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
све́тла-чырво́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
све́тла-чырво́ны |
све́тла-чырво́ная |
све́тла-чырво́нае |
све́тла-чырво́ныя |
| Р. |
све́тла-чырво́нага |
све́тла-чырво́най
све́тла-чырво́нае |
све́тла-чырво́нага |
све́тла-чырво́ных |
| Д. |
све́тла-чырво́наму |
све́тла-чырво́най |
све́тла-чырво́наму |
све́тла-чырво́ным |
| В. |
све́тла-чырво́ны (неадуш.)
све́тла-чырво́нага (адуш.) |
све́тла-чырво́ную |
све́тла-чырво́нае |
све́тла-чырво́ныя (неадуш.)
све́тла-чырво́ных (адуш.) |
| Т. |
све́тла-чырво́ным |
све́тла-чырво́най
све́тла-чырво́наю |
све́тла-чырво́ным |
све́тла-чырво́нымі |
| М. |
све́тла-чырво́ным |
све́тла-чырво́най |
све́тла-чырво́ным |
све́тла-чырво́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
цёмна-чырво́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
цёмна-чырво́ны |
цёмна-чырво́ная |
цёмна-чырво́нае |
цёмна-чырво́ныя |
| Р. |
цёмна-чырво́нага |
цёмна-чырво́най
цёмна-чырво́нае |
цёмна-чырво́нага |
цёмна-чырво́ных |
| Д. |
цёмна-чырво́наму |
цёмна-чырво́най |
цёмна-чырво́наму |
цёмна-чырво́ным |
| В. |
цёмна-чырво́ны (неадуш.)
цёмна-чырво́нага (адуш.) |
цёмна-чырво́ную |
цёмна-чырво́нае |
цёмна-чырво́ныя (неадуш.)
цёмна-чырво́ных (адуш.) |
| Т. |
цёмна-чырво́ным |
цёмна-чырво́най
цёмна-чырво́наю |
цёмна-чырво́ным |
цёмна-чырво́нымі |
| М. |
цёмна-чырво́ным |
цёмна-чырво́най |
цёмна-чырво́ным |
цёмна-чырво́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
я́рка-чырво́ны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
я́рка-чырво́ны |
я́рка-чырво́ная |
я́рка-чырво́нае |
я́рка-чырво́ныя |
| Р. |
я́рка-чырво́нага |
я́рка-чырво́най
я́рка-чырво́нае |
я́рка-чырво́нага |
я́рка-чырво́ных |
| Д. |
я́рка-чырво́наму |
я́рка-чырво́най |
я́рка-чырво́наму |
я́рка-чырво́ным |
| В. |
я́рка-чырво́ны (неадуш.)
я́рка-чырво́нага (адуш.) |
я́рка-чырво́ную |
я́рка-чырво́нае |
я́рка-чырво́ныя (неадуш.)
я́рка-чырво́ных (адуш.) |
| Т. |
я́рка-чырво́ным |
я́рка-чырво́най
я́рка-чырво́наю |
я́рка-чырво́ным |
я́рка-чырво́нымі |
| М. |
я́рка-чырво́ным |
я́рка-чырво́най |
я́рка-чырво́ным |
я́рка-чырво́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
жыві́нка, ‑і, ДМ ‑нцы, ж.
Тое, што надае каму‑, чаму‑н. жывасць, прывабнасць, своеасаблівасць. Чалавек з жывінкай. Працавалі з жывінкай. □ Упершыню з’явілася чырвоная жывінка на жоўтым, схуднелым і высахлым да немагчымасці твары. Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пухлі́на, ‑ы, ж.
Хваравітае ўздуцце тканак арганізма. Недагледжаная рана гнаілася, вакол яе распаўзлася чырвоная пухліна. Арабей. Пухліна пайшла ад капытоў скрозь па нагах. Чорны. // Ненармальнае разрастанне тканкі якога‑н. органа. Дабраякасная пухліна. Злаякасная пухліна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сафло́р, ‑у, м.
1. Паўднёвая травяністая расліна сямейства складанакветных, з насення якой атрымліваюць алей, а з суквеццяў фарбу.
2. Чырвоная і жоўтая фарбы, здабытыя з суквеццяў гэтай расліны.
3. Эфірны алей з насення гэтай расліны.
[Гал. saffloer.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Куры́га красная ’канюшына лугавая, Trifolium pratense L.’ (Кіс.). Параўн. сінанімічныя назвы: красная дзятліна, чырвоная дзятліна (Кіс., 133). Паводле колеру да курыць. Суфіксацыя на ‑ыга (Сцяцко, Афікс. наз., 91).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пачканос ’лілія стракатая, Lilium martagon L.’ (Шат.), ’лілія чырвоная, Lilium bulbiferum L: (мін., Кіс.). Калька з лац. назвы — цыбуляносная, у якім (паводле падабенства) слова цыбуля заменена словам почка.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Смакту́н ‘кветка канюшыны’ (ТС, Мат. Гом.), смакту́шкі ‘чырвоная канюшына’, смакту́шка ‘дзяцеліна’ (лун., драг., ЛА, 1), смокту́шка ‘галоўка канюшыны, коцікі вярбы’ (ТС). Да смактаць (гл.), семантычная матывацыя як у папярэдняга слова.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)