адво́дка, ‑і,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адво́дка, ‑і,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адміралце́йства, ‑а,
1. У царскай Расіі і ў Англіі — міністэрства ваенна-марскога флоту; марское ведамства.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апраба́цыя, ‑і,
1. Афіцыйнае ўхваленне, якое выносіцца на падставе выпрабаванняў, праверкі.
2.
[Лац. approbatio.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ву́лей, вулея і вулля;
Спецыяльная скрыня невялікіх памераў або выдзеўбаная калода
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абнаро́даваць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе;
Абвясціць, апублікаваць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аві́за 1,
[Іт. avviso.]
аві́за 2,
Невялікі быстраходны карабель
[Іт. avviso.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абалва́ніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць;
1.
2. Абы-як на скорую руку пастрыгчы.
3. Пазбавіць здольнасці думаць, разумець, разважаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кішэ́нны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да кішэні.
2. Прыстасаваны
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
інспе́ктарскі, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да інспектара, належыць яму.
2. Які мае на мэце праверку, інспектаванне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ка́верза, ‑ы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)