полуша́рие паўша́р’е, -р’я ср.;

полуша́рия головно́го мо́зга анат. паўша́р’і галаўно́га мо́згу;

магдебу́ргские полуша́рия физ. магдэбу́ргскія паўша́р’і;

се́верное, ю́жное, восто́чное, за́падное полуша́рие геогр. паўно́чнае, паўднёвае, усхо́дняе, захо́дняе паўша́р’е.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спай м.

1. (действие) спай, род. спа́ю м., спа́йванне, -ння ср., уст. зліто́ўванне, -ння ср.; см. спа́иватьII 1;

2. техн., мед., анат. спай, род. спа́ю м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прэс м., в разн. знач. пресс; (для выжимания — ещё) жом;

гідраўлі́чны п.тех. гидравли́ческий пресс;

брушны́ п.анат. брюшно́й пресс;

цэнзу́рны п. — цензу́рный пресс;

маслабо́йны п. — маслобо́йный пресс (жом)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тлу́шчавы

1. в разн. знач. жирово́й;

~вая прамысло́васць — жирова́я промы́шленность;

2. (запачканный салом) са́льный, жи́рный;

~вая пля́ма — са́льное (жи́рное) пятно́;

~выя зало́зыанат. са́льные же́лезы;

~вая тка́нка — жирова́я ткань

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

язычо́к, -чка́ м.

1. в разн. знач. язычо́к;

ну і я. у яго́! — ну и язычо́к у него́!;

я. звано́чка — язычо́к колоко́льчика;

я. замка́ — язычо́к замка́;

2. анат. язычо́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кора́ в разн. знач. кара́, -ры́ ж.;

земна́я кора́ геол. зямна́я кара́;

кора́ (больши́х полуша́рий) головно́го мо́зга, мозгова́я кора́ анат., физиол. кара́ (вялі́кіх паўша́р’яў) галаўно́га мо́згу, мазгава́я кара́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сошни́к

1. с.-х. сашні́к, -ка́ м.; (в плуге) ляме́ш, род. лемяша́ м.; (в сохе) наро́г, -га м.;

2. воен. сашні́к, -ка́ м.;

3. анат. сашні́к, -ка́ м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ву́шка I ср., анат. уменьш. у́шко́;

за в. ды на со́нейкапогов. за ушко́ да на со́лнышко

ву́шка II ср.

1. (иглы, ведра и т.п.) ушко́;

2. тех. проу́шина ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кі́шка ж.

1. анат. кишка́;

то́нкая к. — то́нкая кишка́;

2. разг. кишка́, рука́в м., шланг м.;

прама́я к. — пряма́я кишка́;

абадо́чная к.анат. ободо́чная кишка́;

дванаццаціпе́рсная к. — двенадцатипе́рстная кишка́;

заваро́т кі́шак — за́ворот кишо́к;

сляпа́я к. — слепа́я кишка́;

к. то́нкая — (у каго) кишка́ тонка́ (у кого);

вы́матаць (усе́) ~кі — вы́мотать (все) кишки́;

вы́пусціць ~кі — вы́пустить кишки́;

парва́ць ~кі са сме́ху — надорва́ть живо́тики;

~кі марш ігра́юць — живо́т подвело́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сляпы́

1. прил., в разн. знач. слепо́й;

~по́е шчаня́ — слепо́й щено́к;

~по́е перайма́нне — слепо́е подража́ние;

~па́я няна́вісць — слепа́я не́нависть;

с. набо́ртип. слепо́й набо́р;

~па́я паса́дкаав. слепа́я поса́дка;

с. палётав. слепо́й полёт;

2. в знач. сущ., прям., перен. слепо́й; слепе́ц м.;

вучы́лішча для ~пы́х — учи́лище для слепы́х;

~па́я кі́шкаанат. слепа́я кишка́;

~па́я пля́маанат. слепо́е пятно́;

с. дождж — слепо́й дождь;

~па́я ку́рыца — слепа́я ку́рица

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)