плывуне́ц, -нца́ і -нцу́, мн. -нцы́, -нцо́ў, м.
1. -нца́. Жук, які жыве ў стаячай або павольна цякучай прэснай вадзе.
2. -нцу́. Насякомаедная водная расліна з шарападобнымі пухіркамі на лісцях, якія ўлоўліваюць дробных водных насякомых і харчуюцца імі (спец.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прато́чны, -ая, -ае.
1. гл. пратока.
2. Пра ваду, вадаём: цякучы, не стаячы.
Праточная вада.
Праточнае возера.
3. Які мае адносіны да руху струменя вадкасці або газу (спец.).
П. элемент (у пнеўмааўтаматыцы).
|| наз. прато́чнасць, -і, ж. (да 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
налі́ў, -лі́ву, м.
1. гл. наліць.
Н. бензіну ў цыстэрны.
2. Ступень напоўненасці чаго-н. вадкасцю.
Бутэлька з няпоўным налівам.
3. Набуханне сокамі пладоў, зерня.
Н. зерня.
4. Пухліна на назе ў каня (спец.).
○
Белы наліў — гатунак ранніх яблыкаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
наплы́ў, -лы́ву, м.
1. гл. наплысці.
2. Тое, што наплыло, сабралася.
Н. водарасцей.
3. перан. Вялікая колькасць каго-, чаго-н.
Н. пакупнікоў.
Н. пачуццяў.
4. Паступовая змена кадраў у кінафільме (спец.).
5. Нарасць на ствале дрэва.
Н. на бярозе.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
націскны́, -а́я, -о́е.
1. Які служыць для націскання (спец.).
Н. болт.
2. Які прыводзіцца ў дзеянне націсканнем.
Міна націскнога дзеяння.
3. У мовазнаўстве: які стаіць пад націскам (пра склад, слова).
Націскныя галосныя.
|| наз. націска́льнасць, -і, ж. (да 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перапа́д, -а і -у, М -дзе, мн. -ы, -аў, м. (спец.).
1. -а. Ступеньчатае збудаванне для рэгулявання руху вады ў вадасцёку з нахіленым дном.
2. -у. Розніца паміж верхнім і ніжнім узроўнем (вады, тэмпературы, ціску і пад.).
П. ціску.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пу́шка¹, -і, ДМ -шцы, мн. -і, -шак, ж.
1. Гармата, якая мае насцільную траекторыю стральбы і прызначаецца для паражэння наземных, надводных і паветраных цэлей.
2. Апарат для лячэння сродкамі радыеактыўнага выпраменьвання (спец.).
Кобальтавая п.
|| прым. пу́шачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
цёрка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак, ж. (спец.).
1. Сельскагаспадарчая машына для выцярушвання насення з галовак канюшыны, лёну і пад.
Механічная ц.
2. Лапатка з ручкай для разгладжвання тынку пры тынкаванні.
|| прым. цёрачны, -ая, -ае.
Ц. барабан.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
разде́лка ж.
1. спец., разг. разро́бліванне, -ння ср., распрацо́ўка, -кі ж., распрацо́ўванне, -ння ср.;
2. выро́бліванне, -ння ср.; фарбава́нне, -ння ср., размалёўка, -кі ж., размалёўванне, -ння ср.;
3. разбіра́нне, -ння ср.;
4. пашырэ́нне, -ння ср.; см. разде́лать 1—4;
5. (изоляционный слой кирпичей) спец. пракла́дка, -кі ж.;
6. спец. апрацо́ўка, -кі ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адпраўле́нне, ‑я, н.
1. Дзеянне паводле дзеясл. адпраўляць — адправіць (у 1–4 знач.) і адпраўляцца — адправіцца.
2. Спец. Тое, што пасылаецца, адпраўляецца поштай. Паштовыя адпраўленні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)