Verbum

пазакле́йваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

1. Заклеіць усё, многае. Пазаклейваць шчыліны. Пазаклейваць вокны на зіму.

2. Наляпіўшы чаго‑н. у мностве, укрыць усё, многае. Пазаклейваць сцены малюнкамі.

пазатапля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., каго-што.

1. Затапіць вадой усё, многае або ўсіх, многіх. Пазатапляла паводка сенажаці.

2. Затапіць, патапіць усе, многае або ўсіх, многіх. Пазатапляць лодкі.

пазацвіта́ць, ‑ае; зак.

1. Зацвісці, распусцяцца — пра ўсё, многае. Кветкі пазацвіталі. Сады пазацвіталі.

2. Заброснець — пра ўсё, многае. Сажалкі пазацвіталі.

3. Пакрыцца цвіллю, плямамі. Хлеб пазацвітаў. Сцены пазацвіталі.

пазграба́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

1. Згрэбці ў адно месца ўсё, многае. Пазграбаць сена ў кучкі.

2. Грабучы, скінуць адкуль‑н. усё, многае. Пазграбаць снег з дахаў.

пералыга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

1. што. Панізаць (на пруток, шнурок і пад.) усё, многае.

2. каго-што. Залыгаць, злыгаць усіх, многіх або ўсё, многае. Пералыгаць усіх коней.

пазабало́чвацца, ‑аецца; зак.

Забалоціцца — пра ўсё, многае. Пазабалочваліся паплавы.

пазабало́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Забалоціць усё, многае.

пазаво́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Заараць усё, многае.

пазагла́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Загладзіць усё, многае.

пазако́чвацца, ‑аецца; зак.

Закаціцца куды‑н. — пра ўсё, многае.