нерэі́да, ‑ы,
1. У старажытнагрэчаскай міфалогіі — марская німфа, адна з дачок бога мора Нерэя.
2.
[Грэч. Nērēis — дачка Нерэя.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нерэі́да, ‑ы,
1. У старажытнагрэчаскай міфалогіі — марская німфа, адна з дачок бога мора Нерэя.
2.
[Грэч. Nērēis — дачка Нерэя.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
назубі́ць, ‑зублю, ‑зубіш, ‑зубіць;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
налёжка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нама́зка, ‑і,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наркатызава́цца, ‑зуюся, ‑зуешся, ‑зуецца;
1. Падвергнуцца (падвяргацца) уздзеянню наркозу; быць у стане наркозу.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нафармава́ць, ‑мую, ‑муеш, ‑муе;
1. Нарабіць формаў для адліўкі чаго‑н.
2. Фармуючы, вырабіць у якой‑н. колькасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папуля́цыя, ‑і,
[Ад лац. populus — насельніцтва.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
параліза́тар, ‑у,
1. Вонкавае раздражненне, у выніку якога растарможваецца рэфлекс.
2. У хіміі — рэчыва, якое запавольвае хуткасць каталітычных рэакцый.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
безадхо́дны, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
затушава́ць, ‑шую, ‑шуеш, ‑шуе;
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)