пастая́нны, -ая, -ае.
1. Нязменны і аднолькавы заўсёды, бесперапынны.
2. Разлічаны на доўгі тэрмін, не часовы.
3. Не зменлівы, цвёрды.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пастая́нны, -ая, -ае.
1. Нязменны і аднолькавы заўсёды, бесперапынны.
2. Разлічаны на доўгі тэрмін, не часовы.
3. Не зменлівы, цвёрды.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прапалі́ць, -алю́, -а́ліш, -а́ліць; -а́лены;
1. Прадзіравіць агнём, чым
2. і ў чым. Добра напаліць, выпаліць для абагравання.
3. Правесці які
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сын, -а,
1. Асоба мужчынскага полу ў адносінах да сваіх бацькоў.
2. звычайна
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ча́сты, -ая, -ае.
1. Які складаецца з блізка размешчаных адзін каля аднаго аднародных прадметаў, частак; густы.
2. Размешчаны на невялікай адлегласці адзін ад аднаго.
3. Які складаецца з хуткіх рухаў, гукаў
4. Які паўтараецца праз кароткія прамежкі
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
зыхо́дзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць;
1. Тое, што і сыходзіць.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дакупі́ць, ‑куплю, ‑купіш, ‑купіць;
Купіць у дадатак да таго, што куплена раней; прыкупіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэгуля́рны, ‑ая, ‑ае.
1. Які раўнамерна і правільна адбываецца праз пэўныя прамежкі
2. Які мае цвёрда ўстаноўленую пастаянную арганізацыю і сістэматычны курс ваеннага навучання (пра армію, войска і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пажо́ўкнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не;
Зрабіцца жоўтым, набыць жоўтае адценне (звычайна ад
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пакрэ́ктваць і пакрэ́хтваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Крактаць (крахтаць) зрэдку, час ад
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
незаўва́жаны, ‑ая, ‑ае.
Які не звярнуў на сябе ўвагі; якога не ўбачылі, не выявілі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)