металізава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
металізава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
метэо́рны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да метэора.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
міжпу́цце, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абагача́льнік, ‑а,
1. Рэчыва, састаў і пад., якія паляпшаюць якасць глебы, руды, мінералаў і пад.
2. Спецыяліст па абагачэнню выкапняў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абвалава́ць, ‑лую, ‑луеш, ‑луе;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
агламера́т, ‑у,
1. Рыхлае скапленне розных горных народ і мінералаў.
2. Спечаная ў кавалкі дробная або пылападобная руда.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэвальве́рны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да рэвальвера.
2.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэстыту́цыя, ‑і,
1. У грамадзянскім праве — аднаўленне былых парушаных правоў з кампенсацыяй страт.
2. Здольнасць жывога арганізма аднаўляць страчаныя часткі.
[Лац. restitutio.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэферэ́нцыя, ‑і,
1. Даведка аб ранейшай службе; водзыў.
2. У капіталістычным грамадстве — даведка аб крэдытаздольнасці якой‑н. фірмы ці асобы.
[Ад лац. referre — паведамляць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
венірава́ны, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)